B Plus is verheugd over het sluiten van een regeerakkoord voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Het is echter betreurenswaardig dat de samenstelling van de nieuwe gewestregering niet overeenstemt met de verklaarde intenties om de tweetaligheid in Brussel te bevorderen. Het spijtige eentalige karakter van talrijke politieke mandatarissen wordt helaas aangemoedigd door het huidige institutionele systeem.
Politieke mandatarissen als voorbeeldfiguren
Politieke mandatarissen moeten niet alleen het algemeen belang dienen, zij moeten ook een voorbeeldfunctie vervullen op het vlak van respect voor de wet en burgerzin. Politiek mag zich niet beperken tot mooie woorden: verantwoordelijken moeten hun woorden omzetten in daden.
Al lange tijd wordt door bijna alle politieke partijen gewezen op de noodzaak om de tweetaligheid in Brussel te bevorderen. Dit is een politieke noodzaak voor een goede verstandhouding tussen de vertegenwoordigers van de twee grootste gemeenschappen van het land in hun gezamelijke hoofdstad ; het is ook een economische noodzaak voor de vele Brusselaars die geen werk vinden wegens een gebrek aan taalkennis.
Een rampzalig politiek signaal
De benoeming van een persoon die zich niet in het Nederlands kan uitdrukken tot voorzitter van de Brusselse gewestregering vormt een zeer slecht politiek signaal.
Ten eerste getuigt deze keuze van een gebrek aan coherentie bij een partij die beweert de grote verdediger van de nationale eenheid te zijn. Het heeft weinig zin een driekleurige vlag op zijn borst te dragen als men het overbodig acht om ten minste de taal van de meerderheid van zijn medeburgers te beheersen.
Ten tweede versterkt deze keuze het foutieve beeld dat Franstaligen de taal en cultuur van hun Nederlandstalige landgenoten zouden minachten. De vele Franstaligen in Brussel en Wallonië die zich inzetten om Nederlands te leren, verdienen niet dat hun inspanningen zo geridiculiseerd worden door de benoeming van een eentalige persoon in een zo cruciale functie.
Ten derde, op een moment waarop zoveel jobs, bij de overheid en in de privé sector, in Brussel de kennis van minstens de twee belangrijkste nationale talen vereisen, toont het feit dat men de hoogste regionale functies kan bekleden zonder aan deze vereiste te voldoen, dat politici verplichtingen opleggen aan gewone burgers waaraan zij zich zelf graag onttrekken.
Naar de toekomst kijken
Nu de schade is aangericht, is het belangrijk uit deze episode lessen te trekken. B Plus wenst de heer Boris Dilliès veel succes bij het snel aanleren van het Nederlands. Zo kan hij aan iedereen tonen dat het voor een Franstalig perfect mogelijk is deze kennis te verwerven. Hij kan ook de oprechtheid aantonen van het Belgicistische verhaal van zijn partij.
Geïnstitutionaliseerde eentaligheid
Ondanks de slogans over het belang van overleg tussen de taalgemeenschappen in Brussel, moedigen de instellingen van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest de tweetaligheid niet aan. De verplichting om eentalige lijsten in te dienen voor de gewestverkiezingen verhindert het opstellen van programma’s die de taalgrens overstijgen. De leden van de gewestregering worden afzonderlijk verkozen door de twee taalgroepen en moeten nadien een gemeenschappelijk regeerakkoord uitwerken met partners die zij niet hebben gekozen. Enkel de voorzitter van de regering wordt door het hele Brusselse Parlement verkozen, zonder enige verplichting tot tweetaligheid.
De eentaligheid van te veel Brusselse politieke mandatarissen is gedeeltelijk het gevolg van een institutioneel systeem dat elke gemeenschap toelaat op zichzelf gericht te leven.
Voorstel van B Plus
Daarom zal B Plus binnenkort een origineel voorstel publiceren voor de hervorming van de Brusselse instellingen. Dit voorstel is het resultaat van het denkwerk van een tweetalige groep, samengesteld uit Brusselaars en niet-Brusselaars, met de inbreng van academische experten. Het zal resoluut op de toekomst gericht zijn, met het oog op een ambitieuze hoofdstad in een sterk België. Stay tuned!